Menu

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ

αρχιτέκτονας-μηχανικός, μουσειολόγος

Τρέχουσα θέση: ΤΕΤΡΑΓΚΟN Ε.Π.Ε.

Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία: Aρχιτεκτονικός σχεδιασμός του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Σιάτιστας

Αντικείμενο της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας αποτελεί ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Σιάτιστας στο ιστορικό διατηρητέο μνημείο Τραμπάτζειο Γυμνάσιο. Το Τραμπάτζειο Γυμνάσιο Σιάτιστας κατασκευάστηκε το 1889 και αποτέλεσε από την αρχή της δημιουργίας του μέχρι και σήμερα τοπόσημο για την πόλη, τόσο για την αρχιτεκτονική του, όσο και για τη σημασία του στην διάδοση του ελληνικού πνεύματος κατά τα τελευταία χρόνια της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του, το σχολείο φιλοξένησε ένα μεγάλο αριθμό παλαιοντολογικών ευρημάτων από την ευρύτερη περιοχή της Σιάτιστας. Το 1989 δημιουργήθηκε εντός το σχολείου το βοτανικό μουσείο το οποίο διαθέτει φυτά από την περιοχή του όρους Μπούρινου. Το Δεκέμβριο του 2013 δωρίθηκε στο δήμο Βοΐου, για την υπάρχουσα παλαιοντολογική συλλογή, ένας μεγάλος αριθμός ασπόνδυλων απολιθωμάτων από την περιοχή της Δαμασκηνιάς Βοΐου. Οι τρεις αυτές συλλογές περιέχουν αντικείμενα φυσικής ιστορίας διαφορετικών γεωλογικών περιόδων, τα οποία μαρτυρούν τα περιβάλλοντα της περιοχής, από εκατομμύρια χρόνια πριν έως σήμερα. Η Δυτική Μακεδονία είναι ένας τόπος, πλούσιος σε παλαιοντολογικά ευρήματα. Η παρούσα μελέτη, που αποτελεί το χωρικό μουσειολογικό σχεδιασμό της μόνιμης έκθεσης σύμφωνα με το νοηματικό μουσειολογικό σχεδιασμό που εκπονήθηκε από την κ. Ελένη Κοτίτσα, επιχειρεί να εντοπίσει και να παρουσιάσει τη σχέση ανάμεσα σε ένα ιστορικό διατηρητέο μνημείο και σε έναν εκθεσιακό σχεδιασμό με νοήματα που αφορούν το φυσικό κόσμο. Με άλλα λόγια, εστιάζει στο πώς μέσα σε ένα κτίριο σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή παρουσιάζεται η ιστορία εκατομμυρίων ετών. Ως σχολείο το κτίριο αποτελεί έναν χώρο ερμηνείας και κατανόησης του κόσμου, στοιχείο το οποίο στάθηκε σημαντικός παράγοντας στη διαμόρφωση του νοηματικού και του αρχιτεκτονικού χειρισμού. Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός κινήθηκε σε δύο επίπεδα: από τη μία πλευρά υπάρχει το κτίριο ως χώρος ερμηνείας και διάδοσης της γνώσης και από την άλλη πλευρά η φυσική ιστορία η οποία διαπερνά το κτίριο ως ένα στοιχείο πολύ μεγαλύτερης κλίμακας. Με αυτόν τον τρόπο ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται πάντα το ιστορικό μνημείο, ενώ παράλληλα περιηγείται σε μια έκθεση που παρουσιάζει νοήματα πέρα από αυτό. Εν τέλει, ο σχεδιασμός της έκθεσης δίνει ταυτότητα στο μουσείο, αναδεικνύει το ιστορικό μνημείο και παρουσιάζει με βιωματικό τρόπο τα διαφορετικά περιβάλλοντα που υπήρξαν στην περιοχή.