Menu

Ανοιχτές Διαλέξεις

Tα θεωρητικά σεμινάρια στοχεύουν στη θεωρητική διαπραγμάτευση θεμάτων που σχετίζονται με τα ζητήματα που θα αντιμετωπίσουν οι φοιτητές κατά την μουσειακή πράξη και ειδικότερα κατά τον νοηματικό μουσειολογικό σχεδιασμό. Δηλαδή συζητούν επί δύο συνεχείς ημέρες με διακεκριμένους προσκεκλημένους θέματα ιστορίας, ιδεολογίας, μνήμης, τραύματος, αναπαράστασης, πολιτισμικής θεωρίας και νοήματος.

Δυνατότητες ανάδειξης των ευρημάτων στο σταθμό Βενιζέλου του Μετρό

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

Ημερίδα του Τμήματος Αρχιτεκτόνων, της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ.

διάλεξη Μ. Σκαλτσά με τίτλο: Η διαχείριση του πολιτισμού και η ανάδειξή του στο σταθμό του Μετρό Βενιζέλου

Πως το παρελθόν γίνεται ιστορία & Πως στοχάστηκαν το έθνος αυτοί που θέλησαν να αλλάξουν τον κόσμο

Σάββατο 2 Μαρτίου 2013

10:00-14:00

«Πώς το παρελθόν γίνεται ιστορία»                                      

 

Κυριακή 3 Μαρτίου 2013                                                        

10:00-14:00

«Πως στοχάστηκαν το έθνος αυτοί που θέλησαν να αλλάξουν τον κόσμο»

 

Α. Λιάκος, καθηγητής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Σημειωτική της Εικόνας

G_SonessonFINAL2Την Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013 και ώρα 12:00 -14:00 σας καλούμε στο δίωρο σεμινάριο του καθηγητή σημειωτικής Göran Sonesson (Centre for cognitive semiotics, Lund University) σχετικά με τη σημειωτική της εικόνας. Το σεμινάριο αφορά ιδιαίτερα μουσειολόγους, ιστορικούς της τέχνης, καλλιτέχνες, επικοινωνιολόγους, φιλοσόφους και ερευνητές των πολιτισμικών σπουδών.

Το σεμινάριο θα διεξαχθεί στο κτίριο των μεταπτυχιακών της Πολυτεχνικής, στην αίθουσα διδασκαλίας του ΔΠΜΣ Μουσειολογίας, πίσω από το κτήριο της Πολυτεχνικής Σχολής (είσοδος από το κυλικείο της Σχολής ή από το δρόμο πίσω από το ΑΧΕΠΑ και την Πολυτεχνική Σχολή).

Παρακάτω το σκεπτικό του σεμιναρίου:

Göran Sonesson, Centre for cognitive semiotics, Lund University

The Double Trajectory of Pictorial Semiotics: Iconicity and Non-figurativity

Pictorial semiotics involves the study of pictures as particular vehicles of signification. It is that part of the science of signification that is particularly concerned to understand the nature and specificity of such meanings (or vehicles of meaning) that are colloquially identified by the term “picture”. In other words, pictorial semiotics is the study of depiction as a peculiar mode of information and communication. Indeed, although many semioticians have taken an interest in so-called “abstract” or “non-figurative art”, the prototypical concept of picture, which is also prevalent in everyday life, remains that of depiction in the narrow sense: the simulation of the world as it appears to human perception. And yet, the study of “non-figurative” aspects of ordinary pictures has permitted the discovery of another level of organization in the picture sign, the plastic layer. Two accounts could be written about the birth of pictorial semiotics, both taking their point of departure in the middle of the last century. The first story is about the specificity of the picture sign, as compared to other signs, and as related to its sub-types. It involves the Peircean notion of iconicity, less as it has been safeguarded by the true Peirceans, but as it emerges from half a century of criticism, by philosophers such as Bierman and Goodman, as well as semioticians such as Eco and Lindekens; and then rehabilitated, by, among others, Groupe μ, Bouissac, and Sonesson; and it also concerns the Saussurean idea of the way meanings may be organised, again as it was put to confused, and confusing, uses by Eco, Lindekens, and others, then elaborated in the work of Floch, Thürlemann, and other members of the Greimas school, as well as in that of Groupe μ; and finally reconceived in the light of the findings of perceptual and cognitive psychology, in particular by Sonesson. The second story begins with Roland Barthes inventing a simplistic, but still inspiring, model which he applies to a publicity picture; it continues with representatives of the Greimas school, such as Floch and Thürlemann, explaining why this model is inadequate and constructing a new one, with Groupe μ proposing their own, rhetorically-based, model, as well as with the Quebec school insisting on perceptual features, the Australian school taking communicative functions as being fundamental, and the Lund school inventing a second-generation rhetorical model based on Lifeworld expectations and cognitive prototypes.

 

 

Ερμηνευτική μουσειακών συλλογών σε παραδοσιακές και ψηφιακές πλατφόρμες

Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013 και Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Κ. Αρβανίτης, λέκτωρ μουσειολογίας, Πανεπιστήμιο Μάντσεστερ

Τοπίο και Ταυτότητα

Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013

αμφιθέατρο -Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

 

Τοπίο και Ταυτότητα

TJ Clarck, Professor Emeritus of Art History, University of California at Berkeley (UC Berkeley)





 

«Παγκόσμια» τέχνη και «οικουμενική» τέχνη: Όψεις των μεταβαλλόμενων κόσμων της τέχνης

Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

αμφιθέατρο -Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

 

«Παγκόσμια» τέχνη και «οικουμενική» τέχνη: Όψεις των μεταβαλλόμενων κόσμων της τέχνης»

Δρ. Hans Belting, καθηγητής της ιστορίας της τέχνης